بر حذر داشته چنان كه ميفرمايد : إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّما يَدْعُوا حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعِيرِ « 1 » شيطان دشمن شما است پس شما هم او را دشمن داريد و فريبش نخوريد ، جز اين نيست كه حزب و سپاهيانش را براى اغوا و گمراهى شما مهيا ساخته تا همه را اهل جهنم گرداند ، و ميفرمايد الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ « 2 » شيطان بوعده فقر و بىچيزى شما را به كارهاى زشت ( از قبيل گرانفروشى و گرفتن ربا و رشوه و سرقت ) و بخيلى وادار كند و خداوند بشما وعدهء آمرزش و احسان دهد . پس اى برادر سخت بپرهيز و بترسان خويشتن را از اينكه همهء شبرا بخوابى و بسيار عبادت كن خداى را تا اينكه به مقصد و مطلوب خود نائل شوى ، چه نيكو گفته است يكى از زهاد حبيبى تجاف من الوساد * خوفا من الموت و المعاد من خاف من سكرة المنايا * لم يدر ما لذة الرقاد قد بلغ الزرع منتهاه * لا بدّ للزرع من حصاد دوست من دور شو شبها از خوابگاه خود از ترس مرگ و معاد و قيامت و هر كه از سكرات مرگ هراسان باشد لذّتى در استراحت نمىبيند ، و هر گاه عمر آدمى تمام شد همانند كشت و زرعيست كه وقت درو و چيدن آن رسيده باشد كه ناچار بايد آن را چيد « 3 »

--> ( 1 ) . 6 - الفاطر ( 2 ) . 271 - البقره ( 3 ) . شعر فوق منسوب به حضرت امير المؤمنين ( ع ) است و در ديوان منسوب به آن حضرت موجود است و مصرع اول را در يكى از نسخه‌ها چنين نقل كرده : جنبى تجافى عن الوساد